دانش ضروری برای صنعت پلاستیک

برای تازه واردان به صنعت پلاستیک، تسلط بر مفاهیم اساسی برای حرفه ای بودن و ارتباط موثر بسیار مهم است. اصطلاحات کلیدی عبارتند از: رزین مصنوعی که به پلیمرهای تولید شده مصنوعی اشاره دارد. اینها معمولاً مایعات چسبناک یا جامدات قابل نرم شدن با حرارت هستند که تحت گرما و فشار وارد حالت جریان پلاستیک می شوند و خواصی مشابه رزین های طبیعی دارند. پلاستیک معمولاً به موادی اطلاق می شود که رزین مصنوعی جزء اصلی آنها است. افزودنی ها برای تسهیل پردازش و افزایش عملکرد گنجانده شده اند. در حالی که اغلب به جای رزین استفاده می شود، "پلاستیک" معمولاً نشان دهنده مواد ترکیبی و آماده برای پردازش است. رزین‌های همه منظوره پلاستیک‌هایی هستند که در حجم بالا تولید می‌شوند و در کاربردهای گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و به دلیل قالب‌گیری خوب و هزینه کم شناخته می‌شوند. پنج نوع اصلی عبارتند از پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی استایرن (PS)، و اکریلونیتریل بوتادین استایرن (ABS). اصلاح پلاستیک فرآیند افزایش عملکرد یا عملکرد پلیمر پایه است. این امر با افزودن مواد افزودنی، پرکننده‌ها، عوامل تقویت‌کننده (مانند الیاف شیشه)، یا با ترکیب شدن با سایر پلیمرها برای ایجاد آلیاژی با ویژگی‌های متناسب، مانند افزایش استحکام، تاخیر در شعله، یا مقاومت در برابر ضربه به دست می‌آید.