راهنمای عملی برای شناسایی پلاستیک‌های ABS و PS

  تمایز بین ABS (اکریلونیتریل بوتادین استایرن) و PS (پلی استایرن) یک نیاز رایج در صنعت پلاستیک است. چندین روش، از ساده تا مشاهداتی‌تر، می‌توانند به کار گرفته شوند. یک روش قطعی جدید شامل استفاده از اتیل استات به عنوان حلال است؛ هنگامی که پاک شود، ABS رگه‌دار نمی‌شود، در حالی که HIPS (پلی استایرن با ضربه بالا) رشته‌های ابریشمی تشکیل می‌دهد، اگرچه این آزمایش برای مواد خالص قابل اطمینان‌تر است. روش‌های شناسایی رایج به خواص بصری و فیزیکی متکی هستند. ABS معمولاً درخشندگی سطح بالاتری و چقرمگی بهتری نسبت به PS دارد. هنگامی که آتش زده می‌شود، ABS با شعله زرد می‌سوزد بدون اینکه قطره‌ای بریزد و سطحی با سوراخ‌های کوچک متراکم باقی می‌گذارد و بوی ملایم و شیرینی از خود متصاعد می‌کند. از سوی دیگر، PS انواع مختلفی دارد: GPPS ترد و شفاف، HIPS مقاوم‌تر و EPS درجه فوم. HIPS درخشندگی متوسط و چقرمگی کمتری نسبت به ABS دارد. با شعله نارنجی-زرد و درخشان می‌سوزد، دود سیاه غلیظ و بوی مشخص استایرن تولید می‌کند و سطح پس از آتش روشن باقی می‌ماند. یک تمایزگر بصری کلیدی این است که سطح برش خورده HIPS سفید رنگ به نظر می‌رسد، در حالی که GPPS اینطور نیست. در کاربردهای خاص مانند محفظه‌های تلویزیون که از هر دو ABS و HIPS استفاده می‌شود، شناسایی اغلب بر اساس این ویژگی‌های سطحی و فیزیکی است. سطحی با درخشندگی بالاتر معمولاً ABS است. علاوه بر این، هنگام تلاش برای شکستن با انبردست، ABS سختی بالاتری نشان می‌دهد و به نیروی بیشتری نیاز دارد، که پس از آن می‌توان با شعله و بو بیشتر تمایز قائل شد.